امروز دوشنبه , 05 شهریور 1403
شنبه تا پنج شنبه - 9 صبح الی 20 عصر
دانلود تحقیق درمورد فنون تفسير
![دانلود تحقیق درمورد فنون تفسير](/content/productpic/defaultpic_6.jpg)
با دانلود تحقیق در مورد فنون تفسير در خدمت شما عزیزان هستیم.این تحقیق فنون تفسير را با فرمت word و قابل ویرایش و با قیمت بسیار مناسب برای شما قرار دادیم.جهت دانلود تحقیق فنون تفسير ادامه مطالب را بخوانید.
نام فایل:تحقیق در مورد
فرمت فایل:word و قابل ویرایش
تعداد صفحات فایل:50 صفحه
قسمتی از فایل:
Interpretive techniques
توجه به اين نكته در درمانگري تحليلي (كامپتن[1]،1975؛ گري[2]؛ بلك من، 1994؛ دورپات[3]، 2000) براي درمانگر الزامي است كه نخست دريابد مراجعين چگونه از روبرو شدن با هيجانهاي خود اجتناب ميكنند؛ و در گام بعد توجه مراجعين را به مكانيزمهاي دفاعي ناسازگاري[4] كه بكار ميبرند، جلب كند.
به عبارت ديگر، روان درماني پويشي و روان تحليلگري از دسته درمانهايي هستند كه در آها محتوا وزمان اظهارات درمانگر، از جمله مؤلفههاي فني درمان به شمار ميروند. روان تحليلگران معمولاً، در بخشي از درمان مراجعين به اقداماتي تحت عنوان "تفسير" دست ميزنند.
مداخلات ("تفسيري") تحليلي
راهنمائي[5] و برقراري اتحاد درماني[6]
راهنمائي درماني را ميتوان در جلسه دوم يا زماني كه ارزيابي اوليه تكميل شد و تصميم به آغاز درمان صورت گرفت به مراجع ارائه كرد. معمولاً برخي از مراجعين در آغاز درمان متوجه نيستند كه دقيقاً بايد چه كاري انجام دهند. شرح فرايند درماني به ويژه براي مراجعيني كه در جلسات هفتگي شركت دارند، درمان را تسهيل ميكند. از جمله راهنمائيهاي درمان "صحبت كردن درباره افكار و احساسهاي مربوط به مشكل اصلي[7] به بهترين وجه ممكن با درمانگر" است. مراجعين همجنين لازم است افكار و احساساتي را كه در روابط مهم زندگي گذشته و حال داشتهاند را بازگو كنند. هر خوابديده و روياپردازي روزانهاي كه ميتوانند به خاطر بياورند را مطرح كنند. نكته مهمتر اين است كه بايستي بسيار بايد از واكنشهاي reaction مثبت و منفي را كه نست به گفتههاي درمانگر و نيز ؟؟؟؟ درمان دارند منعكس كنند. خيالپردازيهاي مراجع درباره درمانگر و يا هر فكري حتي اگر نامرتبط هم باشند در زمان مراجعه به محل درمان ميتواند مفيد باشد.
برخي از مراجعين در درمان بصورت خودانگيخته شروع ميكنند و بلافاصله به شما [درمانگر] اعتماد كرده و اقدام به تداعي ميكنند. معمولاً آنها نيازمند راهنمائي نيستند. اگر درمان از نوعي است كه درمانگر مراجع را براي مثال 3 تا 5 بار (همچنان كه در روان تحليلگري مرسوم است) در هفته ملاقات ميكند، تا زماني كه مقاومت به مسئلة قابل توجهي تبديل نشده و تداعي آزاد به عنوان هدف اصلي به تحليلگر اجازه ميدهد كه مجاورت افكار و نيز محتواي آنها را در مراجع بررسي ميكند، ميتوان از مطرح كردن راهنمائي درماني چشم پوشيد.